Stosunek do Kościoła

Rate this post

W latach osiemdziesiątych Kościół bezsprzecznie pozostawał w oczach Polaków instytucją cieszącą się największym poparciem, zaufaniem i autorytetem. Jan Paweł II i kard. Józef Glemp cieszyli się największą popularnością ze wszystkich osobistości życia publicznego[1]. Pod koniec lat osiemdziesiątych, na fali spadku zaufania do wszystkich instytucji zmniejszyło się także zaufanie do Kościoła katolickiego, zaś wzrosła liczba głosów krytycznych[2]. W badaniach z 1989[3]na pytanie, czy Kościół w naszym kraju daje zadawalające odpowiedzi  na problemy jednostki, rodziny, młodzieży, warstw społecznych i narodu młodzież odpowiadała w następujący sposób:

  • tak – 18,8%
  • raczej tak – 33,3%
  • częściowo nie – 8,9%
  • nie – 11,4%
  • brak odpowiedzi – 21,5%[4].
Przeciętny wskaźnik aprobujący w odniesieniu do ocenianych dziedzin życia wynosi 55,2%. Trzeba więc zauważyć, iż znaczna część młodych Polaków ocenia posługę Kościoła krytycznie, a nawet pozostaje od Niego oddalona. Zaangażowanie Kościoła w sprawy społeczne i polityczne naszego kraju jest oceniane bardzo różnorodnie. W obecnym czasie można obserwować falę ukrytej, bądź jawnej krytyki, zwłaszcza ze strony tzw. „intelektualis­tów katolickich”. Należy wyrazić obawę, by sama tylko krytyka nie zastąpiła rzeczowej refleksji nad rolą i sposobami działalności Kościoła w zmienionych warunkach społecznych. Niebagatelnym problemem staje się również zagrożenie rozbieżności między osobową wiarą religijną a doś­wiadczeniem Kościoła. Może to prowadzić do zjawiska określanego mianem „eklezjalnego ate­izmu”[5].

[1] Por. H. Grzymała-Moszczyńska. Postawy młodzieży akademickiej wobec religii: struktura i dynamika. Kraków 1981.
[2] Por. S. Kwiatkowski, E. Kościesza – Jaworska. Polacy o religii i miejscu Kościoła w życiu kraju. „Nowe Drogi” 1989 nr 2. s. 100-101. Cyt. za: J. Mariański. Obraz polskiej młodzieży, jw. s. 100.
[3] Badania te przeprowadzili: J. Mariański, W. Piwowarski i W. Zdaniewicz.
[4] Szczegółowe wyniki podaje J. Mariański. Zob. J. Mariański. Obraz polskiej młodzieży, jw. s. 101.
[5] Tamże s. 102-103.