Kościoły i inne związki wyznaniowe

Rate this post

Kolejnym podmiotem  wolności religijnej są kościoły i inne związki wyznaniowe. Konstytucja posługuje się przy tym zapożyczonym z Konstytucji Marcowej z 1921r. terminem „związki wyznaniowe” na określenie ogółu wspólnot o charakterze religijnym w tym również kościołów, przy czym termin „kościół” jest używany głównie do określenia wspólnoty chrześcijańskiej, natomiast termin ”związek wyznaniowy” do wspólnot nie chrześcijańskich[1].

Konstytucja nie odnosi się w pełni do wolności wykonywania funkcji religijnych przysługujących tym podmiotom. Obszerny katalog uprawnień przysługujących kościołom i innym związkom wyznaniowym  podaje ustawa o gwarancjach wolności sumienia i wyznania[2].

W artykule 19 tej ustawy wskazuje iż wypełniając funkcje religijne kościoły i inne związki wyznaniowe mogą w szczególności: określać doktrynę religijną, dogmaty i zasady wiary oraz liturgię, organizować i publicznie sprawować kult, udzielać posług religijnych, w tym osobom, pełniącym służbę wojskową, przebywającym w zakładach służby zdrowia i zakładach penitencjarnych, organizować obrzędy i zgromadzenia religijne, rządzić się w swoich sprawach własnym prawem, swobodnie wykonywać władzę duchowną oraz zarządzać swoimi sprawami, ustanawiać, kształcić i zatrudniać duchownych, realizować inwestycje sakralne i inne inwestycje kościelne, nabywać, posiadać i zbywać majątek ruchomy i nieruchomy oraz zarządzać nim, zbierać składki i otrzymywać darowizny, spadki i inne świadczenia od osób fizycznych i prawnych, wytwarzać i nabywać przedmioty i artykuły potrzebne do celów kultu i praktyk religijnych oraz korzystać z nich, nauczać religii i głosić ją, w tym za pomocą prasy, książek i innych druków oraz filmów i środków audiowizualnych, korzystać ze środków masowego przekazywania, prowadzić działalność oświatowo-wychowawczą, tworzyć i prowadzić zakony oraz diakonaty, tworzyć organizacje mające na celu działalność na rzecz formacji religijnej, kultu publicznego oraz przeciwdziałania patologiom społecznym i ich skutkom, prowadzić działalność charytatywno-opiekuńczą, powoływać krajowe organizacje międzykościelne, należeć do międzynarodowych organizacji wyznaniowych i międzywyznaniowych oraz utrzymywać kontakty zagraniczne w sprawach związanych z realizacją swoich funkcji.

[1] Zob. J. Krukowski, Polskie prawo…, dz. cyt., s.60.

[2] Dz.U. z 1989 r., nr 29, poz. 155 z późniejszymi zmianami.